استاندارد NFPA-72 چیست

توضیحات نظرات (0)
دستورالعمل طراحی و اجرایی سیستم اعلام حریق بر مبنای استاندارد NFPA-72
 
1) مساحت هر زون حد اکثر  2000m است. 
 
2) حد اکثر طول زون 3000m است.
 
3) حداکثر تعداد مولفه های هر زون (شامل شستی و دتکتور ..) 24 مولفه است و بهتر است حداکثر 20 عدد منظور گردد.
 
4) هر طبقه مسکونی می تواند بر یک زون قرار گیرد.
 
5) پیشنهاد می شود شاستی اعلام حریق راهرو طبقات بر یک زون مجزا باشد.
 
6) در مکان هایی که دارای ولتاژ القایی است(اتاق ترانس،سوئیچ و…..) باید از سیم روکش دار استفاده نمود.
 
7) سیم باید یک تیکه و در لوله مستقل و مجزا باشد.
 
8) سقف و کف کاذب که دارای ارتفاع بیش از  80 cmباشند، نیاز به دتکتور دارند.
 
9) اگر فاصله پارتیشن نصب شده تا سقف کمتر از  30 cmباشد ،باید برای آن دتکتور مجزا لحاظ نمود.
 
10) اگر ارتفاع گچبری سقف بیش از  50 cmباشد لازم است دتکتور مجزا برای هر فضا در نظر گرفت.
 
11) کلیه انبارها باید دارای دتکتور  باشند:
 
در صورتی که انبار در واحد مسکونی باشد،لازم است یک دتکتور حرارتی برای آن در نظر گرفت.
 
_ برای انبارهای موجود در پارکینگ  اگر به صورت ردیفی باشد در فاصله 50cm از انبارها و در فاصله حداکثر 8m از هم نصب می شوند و   اگر انبارها به صورت مجموعه ای باشد یک دتکتور در مسیر ورودی به آن ها نصب می شود.
 
12) بهتر است در مجاورت تابلو کنتورهای برق یک دتکتور دودی نصب شود.
 
13) هر موتورخانه و چاهک آسانسور باید دارای یک زون مجزا از دتکتورهای دودی باشد (استفاده از ردیاب مکنده دودی  Smoke Aspiration System پیشنهاد می شود)
 
14) در سوله های صنعتی و ساختمان های دارای رایزر برق، لازم است از دتکتور مکنده دودی و یا ردیاب حرارتی کابل (Linear Heat Detector)  استفاده شود.         
 
15) حداکثر سطح پوشش دتکتور دودی  100 m2و برای دتکتور حرارتی 60 m2 است.
 
16)حداکثر ارتفاع نصب دتکتور دودی  12 mو برای دتکتور حرارتی  8 mاست.
 
17) برد دتکتورها:
 
_    دتکتورهای دودی:
 
_    دایره ای به شعاع 6.5  متر
 
_   فاصله دتکتور دودی 10.6 متر  تا 15 متر بر حسب مکان و آرایش نصب.
 
_    دتکتورهای حرارتی:
 
_    دایره ای به شعاع 5.3 متر در محل هایی  با ریسک بالا مانند آشپزخانه.
 
_    دایره ای به شعاع 6.5 متر در محل هایی با ریسک کمتر مانند پارکینگ.
 
_    فاصله دو دتکتور حرارتی 7.5 متر تا 10.6 متر بر حسب مکان و آرایش نصب.
 
 
18) استفاده از دتکتورهای  دو کاناله برای هتل ها و ساختمان های مسکونی مناسب است ولی برای مکان های صنعتی لازم است از دتکتور مجزا استفاده نمود.
 
19) محل نصب دتکتور دودی نباید در مجاورت یا نزدیک جریان هوا باشد (دور از پنجره و درب و فضای باز پارکینگ)
 
20) حداقل فاصله دتکتور تا دیوار و یا پارتیشن  50 cmو حداکثر  7 m برای دودی  و  5.5 m برای حرارتی است.
 
21) بهترین مکان نصب تابلوی اعلام حریق در نگهبانی، سرایداری و اتاق اطلاعات و یا در نزدیکی ورودی ساختمان است
 
       به نحوی که مورد رویت عموم و خصوصاً مامور آتش نشانی باشد.
 
22)در فضای سوله، حداکثر فاصله پیمایشی که فرد جهت رسیدن به شستی طی می کند نباید بیش از 20 m باشد.
 
23) در سقف های شیبدار لازم است دتکتورها در ارتفاع  50 cmپایین تر از مرتفع ترین نقطه سقف نصب شوند.
 
_   شستی اعلام حریق در حالت معمولی در ارتفاع نصب 120 تا  140 cmو تابلو اعلام حریق در ارتفاع  170 cm از کف نصب شوند.
 
_    فاصله شستی ها در راهروهای پهن و کم تردد بین 30 تا 45 متر .
 
_   فاصله شستی ها در راهروهای پر تردد و باریک و پله بین 15 تا 25 متر.
 
_    در کنار هر درب یا راه پله خروجی ( در هنگام تخلیه ساختمان ) یک شستی نصب شود.
 
_   استفاده از شستی در محل های فرار و خروج و ابتدای راه پله .
 
25) برای مجتمع های مسکونی و سوله های صنعتی بزرگ ، استفاده از سیستم آدرس پذیر الزامی است.
 
26) حداکثر طول لوپ  3 Kmو دارای حداکثر 128 مولفه است.
 
27) در سیستم آدرس پذیر نمی توان مسیر رفت و برگشت را درون یک لوله قرار داد.
 
28) حداکثر تعداد لوپ 4 عدد است.
 
29) در هر ناحیه (zone) حداکثر تعداد  24 عدد انواع سنسور در نظر گرفته شود.
 
30) کابل ارتباطی سنسورها از نوع (JY-ST-Y)mm0.8 انتخاب گردد. از کابل با سیم مقطع 1.5 ملم2 برای آزیرها و شستی ها می توان استفاده نمود .
 
31) در مجتمع های تجاری- مسکونی نیازی به ارتباط خاصی بین سیستم های کنترل اعلام حریق واحدهای تجاری و مسکونی نیست و فقط آژیرهایی در فضای بیرون درنظر گرفته شود.
 
32) واحدهای تجاری باید هرکدام دارای یک سیستم اعلام حریق مستقل باشند و در پاساژها از یک سیستم اعلام حریق مرکزی استفاده شود.
 
33) در انتهای مسیر آژیرها باید مقاومت پایان خط در نظر گرفته شود.
 
34) در صورت روکار بودن سیم کشی سیستم اعلام حریق باید از لوله فلزی استفاده نمود و از کاربرد داکت های پلاستیکی اجتناب گردد.
 
35) در پلانی از سیستم اعلام حریق که کابل کشی ها و مرکز اعلام حریق کشیده شده است ، بهتر است توضیحی در مورد نواحی هر زون داده شود.
 
36) باید برای پله فرار یک زون مجزا در نظر گرفته شود که شاسی آن در هر طبقه و در مسیر پله فرار گیرد.
 
37)  نظر به این که در پاگرد راه پله شاسی نصب شده، لذا شاسی جنب درب ورودی واحد ساختمانی حذف می شود.
 
38) لازم است کلیه اتاق خواب ها دارای دتکتور دودی باشد . ولی فضای راهرو نیازی به دتکتور ندارد.
 
39)  با توجه به میزان بالای توان صوتی آژیرهای  اعلام حریق،لازم است علاوه بر زیر زمین و همکف در هر دو   طبقه یک دستگاه آژیر به قدرت 75  دسی بل نصب نمود  و ترجیحا در هر واحد یک بیزر با توان صوتی 30 دسی بل منظور گردد. به هر صورت هر ساختمان مسکونی باید دارای حد اقل دو آژیر می باشد .
 
40)  لازم است در پلانی که سیستم اعلام حریق مرکزی (F.A.C) رسم شده، تعداد زون های آن و نیز محل کاربردی هر زون تعریف شود.

 به عنوان مثال:
  " سیستم اعلام حریق مرکزی داری 8 زون و بازاء هر طبقه ، همکف ، راهرو ، آسانسور و پله فرار دارای یک زون است."
 

نوشتن نظر

نام شما:


نظر شما: توجه : HTML ترجمه نمی شود!

رتبه: بد           خوب

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمایید:



برچسب ها: استاندارد NFPA-72 چیست, دتکتور دودی, دتکتور حرارتی, سیستم آدرس پذیر
کلیه حقوق نزد Secupedia محفوظ است @2016