معرفی سیستم های اعلام حریق

توضیحات نظرات (0)
بی شک همه می دانیم که آتش سوزی یکی از خطرناک ترین پدیده هایی است که به صورت طبیعی و غیر طبیعی روی می دهد و زیان های قابل توجهی از جمله زیان های جانی و مالی به بار می آورد. ما همه روزه شاهد آتش سوزی هایی در نقاط مختلف جهان هستیم که موجب از بین رفتن انسان ها و به بار آمدن زیان های فراوان مالی می گردد. یکی از وظایف مسئولین بخش های صنعتی ، خدماتی  حفاظتی و نظارتی و ... مقابله با آتش سوزی و جلوگیری از گسترش آن است. وظیفه طراحان ساختمان ها این است که در طراحی ساختمان ها خطرات ناشی از آتش سوزی را به حداقل برسانند و زمینه اقدامات ایمنی لازم را در صورت بروز آتش سوزی ، فراهم سازند.
 

سیستم های اعلام حریق
 
به مجموعه‌ای از قطعات الکترونیکی گفته می‌شود که وظیفه آشکارسازی حریق در اماکن مختلف را بر عهده دارد. می دانیم دقایق اولیه شروع حریق دارای اهمیت زیاد و حیاتی است، از سوی دیگرنیز عوامل ایجاد حریق بسیار متنوع بوده و همچنین در تمامی ساعات شبانه روز امکان بروز آتش می رود، لذا امروزه سیستم هایی ایجاد گردیده است که می تواند در لحظات اولیه حریق آن را شناسایی کرده و مراتب را به یک مرکز کنترل ارسال نموده و از آن طریق بلافاصله ، توسط آژیر، چراغ و غیره  به ساکنین اعلام کند و یا با وسیله تلفن به مراکز آتش نشانی خبر دهد. بعضی از سیستم ها در صورت لزوم (برای مکان های حساس) می توانند به طور اتوماتیک حریق را خاموش کنند که همان سیستم های اطفا حریق هستند. سیستم‌های اعلام حریق به دو گروه خودکار و دستی تقسیم می‌شوند. در سیستم‌های دستی، شستی اعلام حریق تنها منبع تشخیص حریق است. در واقع کار تشخیص حریق در این گونه سیستم‌ها فقط به انسان سپرده شده‌است و در مکان‌هایی که انسان حضور ندارد، کاربردی ندارند. بر خلاف این گونه سیستم‌ها، سیستم‌های اعلام حریق خودکار وابستگی کم تری به تشخیص انسان دارند. سیستم‌های خودکار، به دو گروه آدرس‌پذیر و غیر آدرس‌پذیر تفکیک می‌شوند. در سیستم آدرس‌پذیر، علاوه بر اعلام حریق، محل دقیق وقوع آن نیز مشخص می‌شود. این سیستم های هوشمند از طریق تجهیزات استاندارد و بسیار دقیق وظیفه شناسایی و تشخیص دود را در مناطق مختلف یک ساختمان دارا هستند که به طور دائم و پیوسته تمام مناطق مورد نظر را مورد پایش قرار می دهند. پس می توان گفت وظیفه هر نو سیستم اعلام حریق با هر مکانیزم و تکنولوژی تشخیص حریق و اعلام آن توسط یکی از روش های یاد شده است. یک سیستم اعلام حریق از اجزای متنوعی چون دکتور، پنل نرکزی، سیم های ضد حریق، انواع شاسی ها، انواع آژیر هاو بسیاری اجزای دیگر تشکیل می گردد که به تفکیک به توضیح هر کدام خواهیم پرداخت.
 
 
انواع سامانه‌های اعلام حریق
 
سامانه‌های اعلام حریق به سه گروه آدرس پذیر، متعارف و بدون سیم (وایرلس) تقسیم می‌شوند که هر یک از این سامانه‌ها خود به دو گروه خودکار و دستی تقسیم می‌شوند. در سیستم‌های دستی، شستی اعلام حریق، تنها منبع تشخیص حریق است. درواقع کار تشخیص حریق در این گونه سیستم‌ها فقط به انسان سپرده شده‌است و در مکان‌هایی که انسان حضور ندارد، کاربردی ندارند. بر خلاف این گونه سیستم‌ها، سیستم‌های اعلام حریق خودکار، وابستگی کمتری به تشخیص انسان دارند. سیستم‌های خودکار، به دو گروه آدرس‌پذیر، و غیر آدرس‌پذیر تفکیک می‌شوند. در سیستم آدرس‌پذیر، علاوه بر اعلام حریق، محل دقیق وقوع آن نیز مشخص می‌شود.
 
 
استانداردهای سیستم‌های اعلام حریق
 
از جمله استانداردهای سیستم‌های اعلام حریق می‌توان به UL، LPCB، EVPU، EN-54، NFPA72، BS5839 نام برد. اجزای تشکیل دهنده سیستم‌های اعلام آتش‌سوزی سامانه‌های اعلام آتش خودکار قدیمی، معمولاً از یک حسگر یا آشکارساز که خود متصل به خروجی صوتی بود، تشکیل شده بودند؛ ولی این سیستم‌ها در سال‌های اخیر، دیگر مورد استفاده قرار نمی‌گیرند. سامانه‌های جدیدتر معمولاً از تعدادی شستی اعلام حریق و تعدادی حسگر یا آشکارساز (Detector)، یک سامانه پردازش مرکزی و چند خروجی تشکیل می‌شوند.

نوشتن نظر

نام شما:


نظر شما: توجه : HTML ترجمه نمی شود!

رتبه: بد           خوب

کد امنیتی را در کادر زیر وارد نمایید:



برچسب ها: معرفی سیستم های اعلام حریق, آشکارساز, Detector, آدرس پذیری, LPCB, EVPU, EN-54, NFPA72, BS5839
کلیه حقوق نزد Secupedia محفوظ است @2016